przyroda i ludzie bagien biebrzańskich

walory przyrodnicze biebrzy

mapa parku narodowego ptaki żyjące nad biebrzą zwierzęta bagien biebrzańskich rośliny bagien biebrzańskich ludzie żyjący nad biebrzą poradnik dla turysty aktualności z bagien biebrzańskich

strona startowa - powrót

INNE ZWIERZĘTA

Bobry nad Bobrąbóbr   fot. archiwum BPN
Biebrza zwana niegdyś Bobrą, swoją nazwę zawdzięcza żyjącym tu licznie bobrom. Kilkadziesiąt lat temu prawie całkowicie wytępione, bobry powróciły nad Biebrzę. Żyje ich tu około 250 rodzin, toteż każdy bez trudu zauważy oznaki ich bytności - żeremia oraz pościnane krzewy i drzewa. Najbardziej emocjonujące jest jednak odkrywanie jak te, nad podziw inteligentne zwierzęta, radzą sobie z ciagle rosnącym zagęszczeniem oraz nie do końca przyjaznymi warunkami siedliskowymi. Wonne kopczyki zapachowe, zadziwiający system klimatyzacji, tratwy ratunkowe, letnie hacjendy.... - to przypuszczalnie tylko niewielka część tajemnic, które biebrzańskie bobry odkryły przed nami. Nietrudno też o bliskie spotkania z bobrami - szczególnie na przedwiośniu, kiedy odważnie wychodzą na topniejące lody. Nieraz ośmielają się do tego stopnia, że "prowadzą" kajaki podczas spływu.

Polecamy wyprawę:
"Bliskie spotkania z bobrami"

Król Bagien Biebrzańskichłoś   fot. archiwum BPN
Majestatyczny Łoś - bo o nim mowa - bezapelacyjnie króluje na tysiącach hektarów mokradeł. To pokorne i leniwe zwierzę nie czuje strachu przed człowiekiem: gdy już człowieka poczuje a potem usłyszy - to jeszcze na własne "ślepe oczy" musi się przekonać kto go niepokoi. A kiedy już mu się zajdzie drogę to nie odmawia sobie przyjemności dokładnego obejrzenia ciekawskich turystów. Takie bliskie spotkania z łosiem są tu na porządku dziennym ponieważ żyje tu ich około 700 sztuk.

Polecamy wycieczki:
"Poranna wyprawa na łosia"

Tajemniczy wilkwilk   fot. archiwum BPN
Choć wilk "łap moczyć nie lubi" - to rozległość mokradeł i dostateczna ilość pokarmu powoduje, że nad Biebrzą występuje około 14 osobników. Spotkania z wilkiem zdarzają się jednak stosunkowo rzadko.To nieufne i ostrożne zwierzę prowadzi głównie nocny tryb życia. Najwyższy stopień wtajemniczenia to jednak umiejętność odczytywania historii - często dramatycznych - zapisanych na piasku bądź śniegu tropami zwierząt. Odtworzenie ostatnich chwil życia napotkanej na szlaku wilczej ofiary, odgadywanie pozycji osobnika w hierarchii rodzinnej na podstawie pozostawionych odchodów, przedszkole dla wilcząt i stacje zapachowe dominantów - to wyższa szkoła jazdy w sztuce umiejętnego czytania przyrody...

Polecamy wyprawę:
"Legendarne Czerwone Bagno"

Strona Główna