Dubelt (Gallinago media)
Biebrzańska populacja dubelta jest najliczniejszą w centralnej Europie.
Ten borealny gatunek osiąga tu bowiem swoją południową granicę
występowania.
Trudno o bardziej biebrzańskiego ptaka. Choć kształtem bardzo podobny
do pospolitego tu bekasa kszyka łatwo jest odróżnić oba gatunki po zachowaniu.
Kszyka nie trudno jest zobaczyć w powietrzu, gdyż jego zygzakowatemu lotowi
godowemu towarzyszy charakterystyczne "beczenie" produkowane
przez wibrujące, skrajne sterówki ogona. Skryty rytuał godowy dubelta
odbywający się w teatralnej scenerii zachodzącego słońca wymaga natomiast
od amatorów ptasich wesel anielskiej cierpliwości. Najłatwiej jest usłyszeć
delikatne strofy klekocącej pieśni produkowanej przez samce pozostające
ukrytymi w kępach turzyc. Z rzadka jedynie cierpliwi obserwatorzy mogą
dostrzec wyskakujące do góry, agresywne w zaślepieniu godowym samczyki.
Dodatkowo należy pamiętać, że okres godowy dubelta trwa od maja do czerwca
i jest ograniczony do późnych godzin wieczornych. Obserwację tych ptaków
ułatwiają natomiast specjalnie do tego celu wyznaczone miejsca.Batalion (Philomachus pugnax)
Nie bez przyczyny batalion znalazł się w logo Biebrzańskiego Parku Narodowego
To legendarny ptak, o którym wiadomo, że nie ma dwóch jednakowo wybarwionych
samców.
Niemy spektakl rytualnych walk godowych przez wieki przykuwał uwagę wytrawnych
obserwatorów przyrody. Należy jednak pamiętać, że tokujące nad Biebrzą
bataliony to w większości ptaki przelotne, zatrzymujące się tu podczas
wędrówki na północ Europy - dlatego o bataliona najłatwiej tu wiosną.
Zatrzymujące się na żerowiskach stada liczą od kilkuset do kilku tysięcy
sztuk. Na okres lęgowy jednak nad Biebrzą pozostaje niewielka ich część
- około 10 par.
Wodniczka (Acrocephalus paludicola)
Środowiskiem życia tego małego śpiewającego ptaka są rozległe, sukcesywnie
wykaszane torfowiska - tereny podmokłe ale położone z dala od miejsc corocznie
zalewanych. Ze względu na unikalność tego rodzaju siedlisk - na Bagnach
Biebrzańskich skoncentrowało się około połowy światowej populacji tego
ptaka. Rozpoznać go można najłatwiej po głosie, wydawanym wieczorami przez
samce siedzące na szczytach roślin bagiennych. Wodniczka nad Biebrzę przylatuje
stosunkowo późno (około połowy maja - razem w dziwonią i wilgą); zaś wynagradza
nam to długim, trwającym do końca lipca okresem aktywności głosowej.
Orlik grubodzioby (Aquila clanga)
Najbardziej tajemniczy z ptaków drapieżnych. Nie ma drugiego takiego ptaka
co do którego nawet najbardziej wytrawnych ornitologów targałyby wątpliwości:
widziałem go czy nie? Ptak ten jest bardzo podobny do swojego pospolitszego
kuzyna - orlika krzykliwego. Różni się subtelnymi cechami identyfikacyjnymi
co do których użyteczności powstawały i padały różne teorie - szczególnie
tu na Bagnach Biebrzańskich, gdzie prowadzone są badania tras wędrówek
tych ptaków.
Najłatwiej go zobaczyć polującego w pobliżu dużych podmokłych kompleksów
leśnych, przy sprzyjającej pogodzie, w godzinach przedpołudniowych.
Gatunek ten na Bagnach Biebrzańskich osiąga swoją południowo-zachodnią
granicę występowania a jego liczebność szacowana jest na 10 par.
|
 |
